Czyż ten osioł nie jest podobny do ciebie, wuju Tomie? odrzekł chłopiec. Ma taki sam wyraz twarzy! Bądz cicho ty niedobry chłopcze, rzekł oburzony mężczyzna. Jak możesz mówić coś takiego? Nie ma sie czy martwić wuju, rzekł chłopiec. Osioł nie zna angielskiego wiec i tak nie zrozumie.
Alex był w trakcie rozwodu. Procedury sądowe rozpoczeły się a mężczyzna miał podać podwód swojej decyzji. Wysoki sądzie, moja żona trzyma węże w domu. Trzyma je od zawsze. Nie lubi pan węży? zapytał sąd. Nie o to chodzi - odpowiedział Alex. Bardzo je lubie, lecz stanowią one wielkie zagrożenie dla moich świnek morskich!
Podczas ostatnich wakacji byłem przypadkiem w bardzo poetycim nastroju i napisałem kilka wierszy. Gdy wakacje się skończyły wróciłem do Glasgow i wziełem owe wiersze do pewnego krytyka literackiego, notabene mojego starego przyjaciela, i poprosiłem go o wyrażenie opinii na ich temat. On wszystkie je przeczytał, a przynajmniej jak twierdzi tak zroibił, i z ponurym wyrazem na twarzy rzekł: Twoje wiersze będą się cieszyły dużą czytelnością długo po Szekspirze, Militonie i Wodsworcie razem wziętych. Nie ukrywam, że byłem bardzo dumny z takiej opinii, chociaż lekko przesadzonej moim zdaniem. W zasadzie to zrobiło mi się już żal Szepkspira kiedy kolega dodał: Jednak obawiam się przyjacielu, że twoje wiersze nie będą czytane dopóki dzieła Szekspira, Miltona i Wodswortha i wielu innych nie zostaną zapomniane.